Kultura

Zgiełk wokół „Uległości” Houellebecqa jest niczym w porównaniu z tym, jaki może się podnieść, jeśli „prawicowi” (sensu largo) czytelnicy odłożą na chwilę Sienkiewicza czy Zychowicza i wezmą do ręki „Historię przemocy”, czyli najlepszy ever remake „Pożegania jesieni”

30 lat po obaleniu „komuny” solidarnościowe kombatanctwo nadal stanowi przepustkę do wysokich stanowisk, choć nie przekłada się dziś na kompetencje. Ten mit należy przekształcić lub bez żalu upchnąć w Sali BHP Stoczni Gdańskiej

Dziedzictwo minionych elit nie zawsze stanowi dobry kapitał założycielski. Czasami bywa pakietem zobowiązań i niespłaconych długów. Nikt i nic nie zmusza nas do przejęcia tego spadku

Przewaga informacyjna i nowoczesne technologie to przyszłość wojny, co wcale nie oznacza, że armaty i karabiny, a w ostateczności także noże, pięści i zęby całkowicie przestaną być przydatne w walce

Jeśli sprawozdanie nie potwierdza postępu w Twoim projekcie – rozwiązujemy twój zespół, a ty wylatujesz. Wielu pracowników korporacji "Wiedza" wątpi w to, co zawierają sprawozdania zespołu filozofów

Powieści przygodowe dla nastolatków roją się od odnalezionych na strychu szabel i pergaminów. Co bardziej zapaleni ich czytelnicy dostają się później na wydział historii, by przekonać się, że tak jest rzeczywiście

Stajemy dziś przed wyzwaniem szybszej lub wolniejszej erozji wolności politycznej. Republikanizm może pomóc ją powstrzymać

Kościuszko był czczony w XIX wieku jako Ojciec Założyciel narodu polskiego. Do Insurekcji narodem w Polsce była tylko szlachta. Od Insurekcji Polakami są wszyscy, którzy chcą być Polakami

Pomimo tabloidyzacji pojęcia rosyjskiej wojny hybrydowej i regularnego wykorzystywania go przez Ukraińców, problem jest poważny. Niestety, wydane niedawno w Polsce książki na ten temat rozczarowują

Bo też z dworem polskim, a właściwie z Dworem Polskim, mamy pewien kłopot. Żywa jest wiara w to, że klejnot urodzenia, niczym lek homeopatyczny, działa nawet w radykalnym rozrzedzeniu

Adolf Bocheński zasługuje na miejsce we współczesnej refleksji jako żywy inspirator dyskusji, tym bardziej, że jego sposób myślenia nie jest u nas nadreprezentowany

O. Zięba jest reprezentantem tej chrześcijańskiej szkoły politycznej, która akceptuje demokrację liberalną przy jednoczesnym uznaniu, że nie może ona istnieć bez oparcia w transcendencji