USA

Kilkanaście dni po historycznym przemówieniu wiceprezydenta USA Mike’a Pence’a, świat jest już innym – mniej bezpiecznym – miejscem

Perspektywa III wojny światowej nie jest już abstrakcją. W tych okolicznościach wydawać by się mogło, że metafora geopolitycznej „pułapki Tukidydesa” jest aktualna jak nigdy. Ale właśnie nie jest

By uniknąć losu marksistów, geopolitycy muszą w swoim myśleniu zaprzestać popełniania „grzechów” ciężkich: od pychy począwszy, przez determinizm, uniwersalizm, redukcjonizm, na sekciarstwie skończywszy

Przemówienie Mike’a Pence’a, dotyczące relacji USA z Chinami, nie jest może przełomowe, ale wskazuje, że marsz w kierunku nowego świata dwubiegunowego wyraźnie przyspieszył

Wiele osób wyraża przekonanie, że pozytywna decyzja USA w sprawie utworzenia stałej amerykańskiej bazy wojskowej w Polsce to tylko kwestia czasu. Jednak w kręgach związanych z Pentagonem słychać sceptycyzm

„Deklaracja o partnerstwie strategicznym” między Polską a USA składa się głównie z dyplomatycznych ogólników o wspólnym świętowaniu, zacieśnianiu, umacnianiu i podejmowaniu starań o dalsze pogłębianie

Lepiej dla nas wszystkich, by prezydent przywiózł zza Atlantyku kilka konkretów, a nie tylko zwyczajowe „kolorowe paciorki”

Dalsze trwanie polskiej polityki w obecnej postaci będzie nas słono kosztować. Nowe rozdanie geopolityczne może przesądzić o pozycji kraju na dziesiątki lat

Dziś, po latach, powraca dictum Halforda Mackindera: „Kto włada wschodnią Europą – włada Sercem Lądu; Kto włada Sercem Lądu – włada Wyspą Świata; Kto włada Wyspą Świata – rządzi światem całym”

Heiko Maas daje do zrozumienia, że czas myśleć o własnej, europejskiej obronie, bez oglądania się na Amerykanów, co stoi w całkowitej sprzeczności z ocenami Warszawy

Indie, Japonia i Korea Południowa znalazły się właściwie w sytuacji bez wyjścia. Jedyną alternatywą jest przymierze z Chinami, ale Pekin już nieraz udowodnił, że ma dużo cięższą rękę niż Waszyngton

Przywrócenie przez Waszyngton sankcji wobec Iranu powoduje, że pogłębia się przepaść między Stanami Zjednoczonymi a krajami „starej Europy”, która wolałaby kurs bardziej ugodowy