Kultura

Likwidacja państwa narodowego oznacza to samo, co zniszczenie państwa dobrobytu. Czy ktokolwiek jest w stanie wyobrazić sobie nasze życie bez powszechnej służby zdrowia, bez systemu ubezpieczeń socjalnych, bez rent i emerytur?

Patrząc na – momentami straszne, momentami śmieszne  – deklaracje Trumpa i powolny rozpad UE być może trudno uwierzyć, że to funkcjonujące państwa narodowe są dziś ostatnim realnym gwarantem naszej wolności

Państwo i globalne korporacje raz walczą ze sobą, innym razem się wspierają, wspólnie zagrażając naszej wolności. Jak chronić się przed zgnieceniem w tym uścisku? Libertarianizm daje tylko połowę odpowiedzi

Książka Marca Lilli „The Shipwrecked Mind” nie ukazała się jesienią 2016 przypadkiem: to reakcja na wielki zwrot w postawach ludzi Zachodu, którego pierwszymi objawami były Brexit i zwycięstwo Trumpa

Smutno patrzeć, jak w swoim ostatnim filmie Mistrz popełnia szkolne błędy i stosuje łopatologie. „Powidoki” dają się oglądać głównie dzięki świetnej grze aktorskiej

Lider KATA snuje barwną, niejednokrotnie bardzo przyziemną opowieść o swoim życiu codziennym w ciągu kolejnych dekad PRL i III RP

Pojawienie się nowej istoty – generalnej sztucznej inteligencji – przyćmi zarówno rewolucję przemysłową, jak i informatyczną. Musimy się do tego przygotować, bo Świat już nigdy nie będzie taki sam

W swej zgodzie z rządami komunistycznymi Aleksander Bocheński szedł bardzo daleko. Jako polityk poniósł klęskę, choć odświeżył spór o realizm w polityce

W skomplikowanym świecie roboty wydają się prostym sposobem na zbawienie. W serialu „Westworld” to zbawienie wymyka się spod kontroli

Perspektywa Mackiewicza to mieszanka Henryka Sienkiewicza i Jacquesa Bainville’a. Pierwszy odpowiadał za jego marzenia o restytucji wielkiej Rzeczypospolitej, drugi był mistrzem politycznego realizmu​

Krytyczna fascynacja utopią może być pouczająca szczególnie dziś, gdy w świecie Zachodu upada liberalno-demokratyczny konsensus, zaś na całym świecie rozkłada się globalistyczny system stosunków gospodarczych

Podróż Filipa Springera po trzydziestu jeden byłych miastach wojewódzkich przywodzi reportera do dwóch wniosków: miejscami odwiedzonego archipelagu rządzą poczucie krzywdy oraz tęsknota