Kup prenumeratę i czytaj NK
Nie masz czasu na zapoznanie się z całością artykułu? Wystarczy, że klikniesz ikonę „oznacz artykuł do przeczytania później”. Wszystkie zapisane publikacje znajdziesz w profilu czytelnika

Ostateczny krach systemu pałacowego

Czy współczesna globalna kultura rozpieszczenia przetrwa? Czy republikanizm stanowi alternatywę? Być może, musi jednak uzbroić się w cierpliwość, bowiem nie wygra raczej w otwartym polu
Czy współczesna globalna kultura rozpieszczenia przetrwa? Czy republikanizm stanowi alternatywę? Być może, musi jednak uzbroić się w cierpliwość, bowiem nie wygra raczej w otwartym polu. Powstały w Londynie z okazji Wystawy Światowej wielki szklany budynek dla Dostojewskiego stał się symbolem dumnego projektu moderny, a zarazem znakiem duchowej nędzy Zachodu. Współcześnie Peter Sloterdijk rozwinął tę metaforę i w Kryształowym Pałacu dostrzegł wizję ponowoczesnej globalizacji pełnej rozpieszczenia, wygody i technologicznego blichtru. Wspaniały, strzelisty Kryształowy Pałac ma przy tym naturalnie coś z wyniosłości gotyckiej katedry. To jednak wyniosłość złudna. W Pałacu rządzi bowiem nie duchowa transcendencja, lecz konsumpcjonizm, a wchodzi się do niego nie z uczuciem nabożnego lęku, ale raczej ze znudzenia i ciekawości. O rozmaitych poziomach Pałacu, a więc piętrach filozoficznej metafory...

Czytaj więcej bezpłatnie!

Zaloguj się lub załóż konto
Zajmie Ci to tylko kilka sekund
Zaloguj się
Stały współpracownik Nowej Konfederacji, doktor nauk politycznych. Pracownik Uczelni Łazarskiego. Absolwent Louisiana State University, Ośrodka Studiów Amerykańskich UW oraz Instytutu Filologii Angielskiej UAM. Stypendysta Fundacji Fulbrighta, a także członek Philadelphia Society. Autor tekstów publicystycznych i naukowych z zakresu filozofii polityki oraz politologii porównawczej.

Komentarze

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Zobacz