I tylko Mattisa żal…

„Pogłoski o mojej śmierci są mocno przesadzone” żartował niegdyś Mark Twain. Podobnie przesadzone wydają się dzisiaj liczne komentarze o spodziewanym końcu globalnej dominacji wojskowej Stanów Zjednoczonych
19 grudnia ubiegłego roku prezydent USA dość niespodziewanie oświadczył, że wobec faktycznego pokonania Państwa Islamskiego zamierza wycofać amerykańskich żołnierzy z Syrii. Niemal jednocześnie miała zapaść decyzja o zmniejszeniu niemal o połowę kontyngentu w Afganistanie. Przeciwnicy Donalda Trumpa natychmiast wszczęli alarm, wskazując na ryzyko chaosu w tych krajach, odbudowy wpływu islamskich radykałów, zagłady Kurdów przez Turcję, a także wejścia w lukę po Amerykanach Rosjan i Chińczyków. Co niektórzy wyciągnęli nawet bardzo daleko idące wnioski odnośnie przyszłości NATO, a szczególnie losów wschodniej flanki Paktu – sugerując, że skoro Trump tak łatwo zwija dziś amerykański parasol wojskowy nad sojusznikami bliskowschodnimi, to równie dobrze jutro może to zrobić i w naszej części świata. Panikarskie nastroje wzmogła dymisja sekretarza obrony generała Jamesa Mattisa, żołnierza cieszącego...

Czytaj więcej bezpłatnie!

Zaloguj się lub załóż konto
Zaloguj się Załóż konto
Witold Sokała
Stały współpracownik „Nowej Konfederacji”, wicedyrektor Instytutu Polityki Międzynarodowej i Bezpieczeństwa Uniwersytetu Jana Kochanowskiego, członek Rady oraz ekspert Fundacji Po.Int, jeden z fundatorów i wiceprezes Fundacji Wiedza-Rozwój-Bezpieczeństwo. W przeszłości pracował jako dziennikarz prasowy, radiowy i telewizyjny, menedżer w sektorze prywatnym oraz urzędnik państwowy, a także jako niezależny konsultant w zakresie m.in. marketingu, public relations i wywiadu konkurencyjnego. Współpracował z Centrum Badań nad Terroryzmem Collegium Civitas, był członkiem Polar Task Force (zespołu doradczego ad hoc przy Ministerstwie Spraw Zagranicznych). Jest członkiem Polskiego Towarzystwa Nauk Politycznych. Zajmuje się problematyką ewolucji cywilizacji zachodniej i jej wpływem na bezpieczeństwo, wyzwaniami i zagrożeniami asymetrycznymi (w tym walką informacyjną, terroryzmem, przestępczością zorganizowaną i migracjami), a także funkcjonowaniem służb specjalnych i sektora prywatnego w sferze bezpieczeństwa. Jest autorem, redaktorem i współredaktorem kilkudziesięciu prac naukowych z tego zakresu, w tym monografii: „Polityka bezpieczeństwa na Starym Kontynencie” (Wyd. Adam Marszałek, Toruń 2010), „Asymetria i hybrydowość – stare armie wobec nowych konfliktów” (Wyd. Biura Bezpieczeństwa Narodowego, Warszawa 2011) oraz „Sztuka polityki” (Wyd. Uniwersytetu Jana Kochanowskiego, Kielce 2017). Absolwent Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego (1992) oraz Wydziału Zarządzania Akademii Górniczo-Hutniczej (1996); stopień doktora w dziedzinie nauk o polityce uzyskał na Wydziale Nauk Społecznych Uniwersytetu Śląskiego (2005).

Komentarze

Jedna odpowiedź do “I tylko Mattisa żal…”

  1. Polak pisze:

    Jak zadbać, Panie Redaktorze? Jeśli bycie w Polsce nie jest w amerykańskim interesie to Amerykanów tu nie będzie, obojętnie jak bardzo im wejdziemy tam, gdzie się zwykle wchodzi.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Zobacz