Nie masz czasu na zapoznanie się z całością artykułu?
Wystarczy, że klikniesz ikonę „oznacz artykuł do przeczytania później”. Wszystkie zapisane publikacje znajdziesz w profilu czytelnika

Trzeba budować kulturę wspaniałomyślności

Zawsze powtarzam, że Polacy są bardzo waleczni i nieugięci. Są jednak bardzo niepewni siebie. Rzadko słyszą dobre słowa. Nikt nie jest z Polaków zadowolony. A odnieśliśmy mnóstwo sukcesów
Wesprzyj NK
Chciałbym, żebyśmy wspólnie poszukali odpowiedzi na pytanie, jakie jest polskie społeczeństwo AD 2020. Próbując ją znaleźć, trafiam na różne stereotypy. Jeden z najpopularniejszych głosi, że Polacy są społeczeństwem emocjonalnym, któremu brak samodyscypliny i umiejętności ciężkiej pracy, społeczeństwem, które umie się mobilizować tylko przy wielkich zrywach. Ile jest prawdy w tym stereotypie? Zacznę od odwrócenia tego pytania. A czy ktoś dołożył starań, żeby było inaczej? Przykład ruchu skautowskiego i nie tylko dowodzi, że samodyscyplina wymaga trenowania, i wymaga okoliczności, w których możemy ten mięsień ćwiczyć – bo to jest rodzaj mięśnia. Czy ktoś uczy i uczył Polaków systematycznej pracy i samodyscypliny? Jednak mimo braków w tym zakresie nie powiedziałabym, że Polacy mają mniej samodyscypliny niż inne narody. Jesteśmy całkowicie normalni, powiem...

Chcesz uzyskać darmowy dostęp do całości materiału?

Zaloguj się do swojego konta lub utwórz nowe konto i zapisz się do newslettera

główny ekspert do spraw społecznych Nowej Konfederacji, socjolog, publicysta (m.in. "Więź", "Rzeczpospolita", "Dziennik Gazeta Prawna"), współwłaściciel Centrum Rozwoju Społeczno-Gospodarczego, współpracownik Centrum Wyzwań Społecznych Uniwersytetu Warszawskiego i Ośrodka Ewaluacji. Główne obszary jego zainteresowań to rozwój lokalny i regionalny, kultura, społeczeństwo obywatelskie i rynek pracy. Autor zbioru esejów "Od foliowych czapeczek do seksualnej recesji" (Wydawnictwo Nowej Konfederacji 2020) oraz dwóch wywiadów rzek; z Ludwikiem Dornem oraz prof. Wojciechem Maksymowiczem. Wydał też powieść biograficzną "G.K.Chesterton"(eSPe 2013).
profesor socjologii, dziekan Wydziału Socjologii UW. W latach 2012-2019 Prorektor UW ds. rozwoju. Kierownik Pracowni Badań nad Kapitałem Społecznym w Instytucie Socjologii UW. Była dyrektorem działu badań rynku i doradcą w zakresie komunikacji marek w grupie Unilever Polska oraz pracownikiem instytutu Millward Brown SMG/KRC. Autorka m.in. publikacji takich jak: "Rodzina a system społeczny. Reprodukcja a kooperacja w perspektywie interdyscyplinarnej" oraz "Przemiany więzi społecznych. Zarys teorii zmiany społecznej".

Nasi Patroni wsparli nas dotąd kwotą:
1 750 / 26 000 zł (cel miesięczny)

6.73 %
Wspieraj NK Dołącz

Komentarze

2 odpowiedzi na “Trzeba budować kulturę wspaniałomyślności”

  1. Robert Juszczak pisze:

    Jednozdaniowy kurs nauki budowy kultury wspaniałomyślności:

    “największą wspaniałomyślnością dla siebie i świata jest wspaniałomyślne pokochanie siebie jakim się jest, wówczas wspaniałomyślnie pokocha się także świat takim jaki jest,

    a reszta to wyobrażeń myśli szum”

  2. JS pisze:

    ..We Francji “strony sporu” okładają się pałami i obrzucają kamieniami , oraz koktajlami Mołotowa. Ulice francuskie płoną w imię “kultury dialogu ” i “społeczeństwa obywatelskiego”. Groteskowe są wywody tej pani szczególnie w tym kontekście. Ergo ta panie znajduje się jednak “w niedoczasie” i także poucza “z wysokości” nie zdając sobie sprawy jakie sama ma kompleksy.

Dodaj komentarz

Zobacz

Zarejestruj się i zapisz się do newslettera, aby otrzymać wszystkie treści za darmo