Polska

Janine Wedel opisuje powstanie klasy szarych eminencji wywierających wpływ na władzę i opinię publiczną. Ludzie ci nie odpowiadają przed nikim

W narodowej euforii związanej z wyborem rodaka na szefa Rady Europejskiej ginie cała ambiwalencja związana z tym wydarzeniem. Tak, to jest sukces. Jednak patrząc na drzewo, trzeba też widzieć resztę lasu

Dogmat: „nie stać nas na politykę społeczną” coraz wyraźniej razi swoją nieodpowiedzialnością w kraju, który wciąż płaci koszty transformacji opartej w dużej mierze na komercjalizacji wszelkich sfer życia

Od Polaków do neo-Polan? Nowy trybalizm a polityczność Polaków

Waszyngton zdaje się lekceważyć Rosję. Owszem, stara się ją powstrzymywać, ale robi to jakby sięgał lewą ręką do prawego ucha: minimalizując wysiłek i wysługując się sojusznikami

Utrata kontroli nad „bazą”, czyli samorządową Polską, to niebagatelna stawka: władza centralna, która traci władzę lokalną, jest jak człowiek po amputacji rąk i nóg

Nie dość, że Donald Tusk nie wie, czy służby specjalne dobrze służą, to jeszcze nie wie, według jakich zasad działają. Skoro premier tego nie wie, to kto wie?

O współczesnej polskiej lewicy wiadomo tylko tyle, że nie wiadomo, czym jest. Każda jej definicja pozostaje bowiem problematyczna

Dziś szeroko rozumiany mainstream – do którego zaliczam cztery główne partie i satelickie wobec nich tytuły prasowe – zużywa zasoby państwa i nie zamierza zrezygnować z czegokolwiek, by to państwo wzmocnić

Przykład Prus pokazuje, że w polityce nie ma rzeczy niemożliwych. Wciśnięte pomiędzy strefy wpływów Rosji i Austrii doszły kiedyś do wniosku, że albo będą silne, albo nie będzie ich wcale. Uczmy się od nich!

Fragmenty aneksu do raportu z weryfikacji WSI opublikowane przez „Wprost” to robienie sensacji z niczego

Polacy nie dbają o to, jak wygląda ich kraj: oddali przestrzeń we władanie sił rynkowych i samowoli jednostek