Analiza

Dogmat: „nie stać nas na politykę społeczną” coraz wyraźniej razi swoją nieodpowiedzialnością w kraju, który wciąż płaci koszty transformacji opartej w dużej mierze na komercjalizacji wszelkich sfer życia

Waszyngton zdaje się lekceważyć Rosję. Owszem, stara się ją powstrzymywać, ale robi to jakby sięgał lewą ręką do prawego ucha: minimalizując wysiłek i wysługując się sojusznikami

Napoleon powiedział kiedyś, że rządzący we Francji lokalni prefekci to „cesarze z małymi stopami”. A co, jeśli Obama to taki Donald Tusk, tyle że ze „stopą” znacznie większą?

Przykład Prus pokazuje, że w polityce nie ma rzeczy niemożliwych. Wciśnięte pomiędzy strefy wpływów Rosji i Austrii doszły kiedyś do wniosku, że albo będą silne, albo nie będzie ich wcale. Uczmy się od nich!

Aby zrozumieć dziś Europę, musimy dojrzeć ją nie jako projekt czysto polityczny, ale jako grę

Dotychczas przywódcy BRICS jedynie mówili o tym, że system światowy faworyzuje Zachód, teraz jednak zaczęli działać. To pierwszy krok ku zmianie globalnego status quo

Szowinistyczny nacjonalizm, który zatruwa rosyjską duszę, leczy się tylko jednym sposobem, znanym skądinąd z terapii antynarkotykowych. Tylko upadek pozwala się podnieść i żyć na nowo

Pomimo terrorystycznego ataku na Boeinga 777 część przywódców zachodnich nadal prowadzi politykę ratowania wizerunku Putina i minimalizacji strat, jakie przynosi mu agresywna polityka

Można zaryzykować stwierdzenie, że jeśli Putin się zachwieje, to nikt go nie będzie w Waszyngtonie specjalnie podtrzymywał. USA tracą cierpliwość i boją się destabilizacji Rosji mniej niż Europa

Rosja na własne życzenie na jakiś czas pozbawiła się opcji europejskiej czy też zachodniej. Chiny mogą na tym dużo zyskać

Mimo poprawnej politycznie propagandy ostrzegającej przed „nowym faszyzmem” poparcie dla partii narodowych na Starym Kontynencie rośnie

Brak politycznej wizji i dynamika happeningu zadziałały na niekorzyść młodych zbuntowanych na Zachodzie. Z doświadczenia arabskiej wiosny nie wyciągnęli odpowiednich wniosków