Unia Europejska

Kolejne sukcesy Frontu Narodowego we Francji czy PiS-u w Polsce były strzałami ostrzegawczym. Kryzys pogłębia się. By europejski mainstream przetrwał, musi dziś czytać znaki czasu, jak dziś robi to Manfred Weber

Poparcie dla Marine Le Pen – dwukrotnie wyższe niż dla Macrona. W Niemczech drugą siłą polityczną staje się AfD. Jeśli europejskie salony będą to bagatelizować, to tylko na własne ryzyko

Polska chce dawać światu przykład jako „ostoja wolnego rynku”. Jednak niechęć do planowania powoduje, że gospodarcze koszty są wysokie, zaś pożytki przechodzą nam koło nosa

Polska będzie musiała przyjmować imigrantów – albo płacić (choć istnieje jeszcze jedna ścieżka). Biden wraca do wojny handlowej z Chinami. Nowa odsłona Zielonego Ładu będzie silniejszym ciosem dla ubogich

Wejście do Unii dało nam wiele. Jednak dziś UE jest inna niż w 2004: przeżywa kryzys przywództwa, narzuca nieskuteczne regulacje, w tym absurdalną politykę klimatyczną. Polska musi na nowo określić siebie w nowej UE i stać się jej współkreatorem

Po przyjęciu wspólnego pieniądza gospodarka Włoch popadła w stagnację, a gospodarki Słowacji i Słowenii utraciły dynamizm. Dzieje się tak dlatego, że Europa nie spełnia warunków, przy których wspólna waluta jest korzystna.

Jeśli atak terrorystyczny w Crocus City Hall nie jest rosyjską prowokacją, to z pewnością jest mocnym uderzeniem w reżim Putina. Dla prezydenta Rosji zaczął się wyścig z czasem.

W dużych mediach wobec protestów rolników zastosowano cancel culture. Tymczasem toczy się kluczowa bitwa o dobrobyt lub upadek prowincji.

Od wprowadzenia wspólnego pieniądza tempo wzrostu w strefie euro zaczęło odbiegać od średniej dla całej Unii. Grecja stała się de facto bankrutem, Włochy pozostają niedaleko w tyle, a niedługo może do nch dołączyć Hiszpania czy Francja.

Co dalej ze wsparciem USA dla Ukrainy? Kto stał za próbą zamachu stanu w Niemczech? Czego dotyczy spór między Gujaną a Wenezuelą?

Wstrząsy i konflikty, które mogłyby doprowadzić do upadku Europy, paradoksalnie wydają się jej służyć. Mamy potencjał antykruchości. Nie zmarnujmy go, dążąc do centralizacji i homogenizacji

Jeśli kraje kandydujące stracą perspektywę członkostwa w UE, bardzo szybko odczujemy bolesne koszty strategiczne. Aktorom takim jak Rosja, Chiny, Turcja czy Katar o wiele łatwiej będzie zwiększyć swoją obecność w naszym sąsiedztwie