Bezradny dialog społeczny

Fabryczka mebli na Mazurach w małej miejscowości, gdzie bezrobocie i głodowe pensje są normą. Pracodawca obciął pracownikom dodatek na ubrania robocze. Załoga zebrała się w jednym miejscu na hali produkcyjnej. Przed szereg występuje przewodniczący rady pracowników, lat ok. 60, i nieśmiało przedstawia sprawę 30-letniemu menedżerowi. Ten podchodzi do blatu, na którym leżał hebel, i zrzuca go na ziemię. „Podnieś to”. Ta historia z życia rad pracowników pokazuje jakość dialogu społecznego w naszym państwie. To przykład z dołu. A jak wiadomo, ryba psuje się od głowy, więc teraz sytuacja z góry: 16 września 2016 r. uczestniczyłem w konferencji konsultacyjnej dokumentu „Strategia na rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju – jakość pracy i życia Polaków i Polek” w Ministerstwie Rozwoju. Zadałem uczestnikom następujące pytanie: „Ile...