Kup prenumeratę i czytaj NK
Nie masz czasu na zapoznanie się z całością artykułu? Wystarczy, że klikniesz ikonę „oznacz artykuł do przeczytania później”. Wszystkie zapisane publikacje znajdziesz w profilu czytelnika

Renta polityczna w Polsce – Bartoszewicz, Kowalski, Mikołajewska, Sękowski [nagranie]

Czym jest renta polityczna? Jak na tle klientelizmu politycznego w III RP wyglądają rządy Zjednoczonej Prawicy? Czy rozbudowa Spółek Skarbu Państwa nieuchronnie kończy się korupcją polityczną? Jak zapobiegać patologiom państwa pasożytniczego?

O drenowaniu państwa w III RP dyskutowali goście Debaty NK “Renta polityczna w Polsce”: prof. Tadeusz Kowalski (UW), dr Artur Bartoszewicz (SGH, Instytut Nowej Europy), Bianka Mikołajewska (Oko.press) oraz Stefan Sękowski (NK). Dyskusję poprowadził red. Jakub Moroz (TVP Kultura).

Punktem wyjścia do dyskusji był tekst Stefana Sękowskiego “Jak dorobić się na państwie. Renta polityczna w Polsce PiS“.

  • dr hab. Tadeusz Kowalski, prof. UW – ekonomista i medioznawca, pisze m.in. o reklamach SSP w mediach, były dyrektor Filmoteki Narodowej oraz członek rady nadzorczej TVP jako reprezentant ministra kultury i dziedzictwa narodowego;
  • dr Artur Bartoszewicz – doktor nauk ekonomicznych Szkoły Głównej Handlowej. Ekspert w dziedzinie polityki publicznej, w tym m. in. strategii państwa i gospodarki, współpracownik Instytutu Nowej Europy;
  • red. Bianka Mikołajewska – wicenaczelna i szefowa zespołu śledczego OKO.press. Dziennikarka „Polityki” (2000–13), krótko „GW”, a od wiosny 2016 roku – OKO.press; opisuje zjawisko renty politycznej w spółkach skarbu państwa;
  • red. Stefan Sękowski – zastępca dyrektora “Nowej Konfederacji”, politolog, dziennikarz, tłumacz, stały współpracownik “Do Rzeczy”, publicysta Polskiego Radia Lublin.

Dyskusja odbyła się 23 lipca 2020 r. Partnerami debaty byli: Google Polska, Związek Przedsiębiorców i Pracodawców oraz Warsaw Enterprise Institute.

Świat intelektualny – od uniwersytetów po media – nie nadąża dziś za gwałtownymi przemianami rzeczywistości politycznej, gospodarczej i społecznej, opisując je za pomocą kategorii z poprzednich epok. To zasadniczo obniża jakość rządzenia, które musi rozstrzygać dylematy przy użyciu wiedzy dostępnej w danej chwili. Deficyt tej ostatniej zwiększa ryzyko decyzji błędnych lub wręcz katastrofalnych, jak również – dominacji fałszywych ideologii. Polski dotyczy to w stopniu szczególnym, ze względu na trudne położenie geopolityczne i słabość intelektualną (uniwersytetów, mediów, think tanków).

Komentarze

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Zobacz