fbpx
Nie masz czasu na zapoznanie się z całością artykułu? Wystarczy, że klikniesz ikonę „oznacz artykuł do przeczytania później”. Wszystkie zapisane publikacje znajdziesz w profilu czytelnika

Public intellectual – czyli kto?

To ktoś, kto umie powiedzieć „nie”, gdy wszyscy mówią „tak”. To ktoś, kto ryzykuje co najmniej ostracyzm, bo sumienie, wiedza i doświadczenie każą mu widzieć i mówić to, co trudne i ryzykowne. Czy faktycznie tak rozumiemy rolę public intellectual?
Tym razem do współautorstwa w ramach cyklu „Z tabelką wśród ludzi” zaprosiłem prof. Monikę Kosterę z Wydziału Socjologii UW.   W Europie Środkowo-Wschodniej mamy długą tradycję intelektualistów-dysydentów. Ta rola społeczna po upadku Związku Sowieckiego istnieje jednak nadal i w wielu miejscach świata bywa uważana za istotną. W kręgach anglosaskich znana jest pod nazwą public intellectual. Możliwe, że kategoria ta trafiła do Stanów Zjednoczonych z Europy wraz z emigrantami. Znaczeniowo bliska jest w każdym razie intelektualiście-dysydentowi. Public intellectual definiowany jest jako znana, inteligentna i wykształcona osoba, rozpoznawana przez szerokie grona odbiorców, która wypowiada się nonkonformistycznie na tematy społeczne w ramach swojej dziedziny kompetencji, ryzykując wiele i narażając się na represje lub – co najmniej – problemy z karierą. Innymi słowy, jest...

Kup prenumeratę i czytaj NK!

Już od 1 zł/mc

Zaloguj się lub załóż konto
Zajmie Ci to tylko kilka sekund
Przejdź do prenumerat

lub

Kup pojedynczy dostęp do wybranego artykułu
za jedynie 12,90 zł

profesor tytularny nauk ekonomicznych i humanistycznych. Pracowała na licznych polskich, brytyjskich i szwedzkich uniwersytetach jako profesor nauk zarządzania. Zajmuje się m.in. badaniami wyobraźni organizacyjnej i organizatorskiej i dezalienacją pracy.
główny ekspert do spraw społecznych Nowej Konfederacji, socjolog, publicysta (m.in. "Więź", "Rzeczpospolita", "Dziennik Gazeta Prawna"), współwłaściciel Centrum Rozwoju Społeczno-Gospodarczego, współpracownik Centrum Wyzwań Społecznych Uniwersytetu Warszawskiego i Ośrodka Ewaluacji. Główne obszary jego zainteresowań to rozwój lokalny i regionalny, kultura, społeczeństwo obywatelskie i rynek pracy. Autor zbioru esejów "Od foliowych czapeczek do seksualnej recesji" (Wydawnictwo Nowej Konfederacji 2020) oraz dwóch wywiadów rzek; z Ludwikiem Dornem oraz prof. Wojciechem Maksymowiczem. Wydał też powieść biograficzną "G.K.Chesterton"(eSPe 2013).

Komentarze

Jedna odpowiedź do “Public intellectual – czyli kto?”

  1. Paweł Kopeć pisze:

    Ryzykowne, co najmniej, sformułowanie tej kwestii czy problemu jak za przeproszeniem skompromitowany tzw. “intelektualista“ czy “inteligent“ /“Śmierć inteligenta“KIG/.
    Vide np. P. Johnson “Intelektualiści“.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Zobacz