Neohunwejbinizm na Ukrainie: krzyżowe ścieżki polsko ukraińskiej i ukraińsko ukraińskiej (nie )przyjaźni

We współczesnej Polsce elita i społeczeństwo zadają pytanie, dlaczego Ukraińcy, zdaniem Polaków, nie okazują wdzięczności za znaczną pomoc w pierwszych tygodniach rosyjskiej inwazji, a także za wielkie wysiłki dyplomatyczne w konsolidacji świata zachodniego wokół wsparcia Ukrainy. Po pierwszych, nacechowanych emocjami wzajemnych gestach solidarności ze strony prezydentów, dyplomatów, twórców kultury i zwykłych ludzi, Ukraińcy, zdaje się, „skorzystali z polskiej dobroci” — którą w Polsce czasem określa się jako frajerstwo — i „pojechali dalej”, szukając korzystniejszych pól współpracy: w Berlinie, Brukseli, Paryżu — kluczowych wewnątrz europejskich geopolitycznych i wartościowych antagonistów Warszawy. Ksenofobiczne tendencje Szczególną rolę odgrywa w tym (anty)kulturalna polityka współczesnej władzy ukraińskiej, skoncentrowana na wypieraniu wpływów rosyjskich i rzekomo rosyjskich z przestrzeni kulturowej Ukrainy. Prowadzi to do nieuchronnego zawężenia owej przestrzeni...