Michał Kuź

Patrząc na – momentami straszne, momentami śmieszne  – deklaracje Trumpa i powolny rozpad UE być może trudno uwierzyć, że to funkcjonujące państwa narodowe są dziś ostatnim realnym gwarantem naszej wolności

Donald Trump chce być nowym Ronaldem Reaganem. Jego problem polega na tym, że Chińska Republika Ludowa nie da się tak łatwo jak ZSRR obsadzić w roli imperium zła.

Trudno wyobrazić sobie, przy aż tak niskim poziomie wzajemnego zaufania, wyjście z obecnego kryzysu, które pozwoliłoby wszystkim zainteresowanym zachować twarz.

W skomplikowanym świecie roboty wydają się prostym sposobem na zbawienie. W serialu „Westworld” to zbawienie wymyka się spod kontroli

Globaliści w niedzielę wygrali pod Wiedniem, ale przegrali pierwsze starcie o Rzym. Na ich miejscu należałoby chyba życzyć sobie, by było na odwrót

Zarówno świat jak i USA powinny dać Trupowi pewien minimalny kredyt zaufania. Prezydent-elekt zdaje się dobierać sobie sprawdzonych już współpracowników, znanych w Waszyngtonie od lat.

Obecny rząd znalazł się w historycznym punkcie, w którym Polskę i jej rolę w świecie trzeba niejako wymyślić na nowo, czy się tego chce, czy nie. Pytanie jednak, czy PiS na to stać?

Trump jest najbardziej radykalny akurat tam, gdzie prezydent USA ma naprawdę duże i słabo kontrolowane kompetencje: w kwestii kontroli granic zewnętrznych, handlu zagranicznego i polityki międzynarodowej

Kandydatka Demokratów była podczas debaty prezydenckiej lepiej przygotowana, opanowana i celnie punktowała Donalda Trumpa. Jednak Trumpowi udało się narzucić jej swoją antyglobalistyczną agendę.

Program Nowoczesnej od poprzednich programów polskich partii liberalnych różni to, że poza ogólnymi zaklęciami o barierach biurokracji zawiera otwarte groźby represji wobec wrogów politycznych.

Każdy kolejny dzień trwania HGW na urzędzie prowadzi do pojawiania się kolejnych nici porozumienia, uczy rząd lepszego rządzenia, opozycję większej odpowiedzialności, a dziennikarzy rzetelności.

Bunt klasy średniej jest bardziej niebezpieczny dla demokracji niż populizm. Lepiej zarabiająca część społeczeństwa jest gotowa poprzeć nawet skrajny zamordyzm, w zamian za spokój, stabilność i dobrobyt