Kup prenumeratę i czytaj NK
Nie masz czasu na zapoznanie się z całością artykułu? Wystarczy, że klikniesz ikonę „oznacz artykuł do przeczytania później”. Wszystkie zapisane publikacje znajdziesz w profilu czytelnika

Rozsadzanie państwa

Reguły prawne, które wiążą wszystkich jednakowo, są o wiele bardziej wymagające. Nie wygląda, by polscy politycy chcieli w taką grę grać
Reguły prawne, które wiążą wszystkich jednakowo, są o wiele bardziej wymagające. Nie wygląda na to, by polscy politycy chcieli w tak wymagającą grę grać Przeciętny obywatel ma niewielkie zaufanie do państwa. Wynika to w dużej mierze z tego, że konstytucja, przepisy prawne, mówią jedno, a politycy, urzędnicy i sędziowie robią coś zupełnie innego. Afera goni aferę, a zasady państwa prawa można dowolnie naginać, czego dowodzi choćby rozmowa szefa NBP Marka Belki i byłego już szefa MSW Bartłomieja Sienkiewicza, nagrana w restauracji Sowa & Przyjaciele. Jeśli polska polityka nie kieruje się normą prawną, to czym właściwie się kieruje? Życie publiczne jest mieszanką różnego rodzaju norm, a dziewiętnastowieczne czy wczesnodwudziestowieczne założenie, że normy prawne są w stanie uregulować żywioł polityki, dawno poległo...

Kup prenumeratę i czytaj NK!

Już od 1 zł/mc

Zaloguj się lub załóż konto
Zajmie Ci to tylko kilka sekund
Przejdź do prenumerat

lub

Kup pojedynczy dostęp do wybranego artykułu
za jedynie 9,90 zł

Współpracownik „Nowej Konfederacji”, profesor administracji i polityk publicznych Akademii Ignatianum w Krakowie, ekspert ds. ustroju. Współpracownik Ośrodka Myśli Politycznej w Krakowie, wcześniej pracował między innymi w Instytucie Studiów Politycznych PAN, WSB-NLU wNowym Sączu i Szkole Głównej Handlowej w Warszawie. W latach 90. współpracował z Michałem Kuleszą przy reformie ustrojowej 1998 r., był dyrektorem Fundacji Grupa Windsor, speech-writerem Prezydenta Krakowa i redaktorem „Kwartalnika Konserwatywnego”. Współpracownik Centrum Analiz Klubu Jagiellońskiego. Autor dwóch monografii („Słabe państwo” i „Demokracja nieformalna. Konstytucjonalizm i rzeczywiste reguły polityki w Europie Środkowej po 1989 r.”) oraz licznych artykułów naukowych i publicystycznych (m. in. w „Gazecie Wyborczej”, „Rzeczpospolitej”, „Tygodniku Powszechnym”, „Znaku”, „Nowym Państwie”).

Komentarze

Jedna odpowiedź do “Rozsadzanie państwa”

  1. lidia pisze:

    Nieczytelna analiza i nieczytelne wnioski, a przez to niewielka wsrtosc.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Zobacz