Nie masz czasu na zapoznanie się z całością artykułu? Wystarczy, że klikniesz ikonę „oznacz artykuł do przeczytania później”. Wszystkie zapisane publikacje znajdziesz w profilu czytelnika

Nowoczesna polityka historyczna – czy to możliwe? | Sellin, Radziejowska, Mazurek, Lubecka, Olender

Wielu obserwatorów twierdzi, że polska polityka historyczna jest nieprzystająca do współczesności, a w efekcie nieskuteczna zarówno w kraju jak i za granicą. Jakie są źródła porażki władz obecnych oraz poprzednich na tym polu? Czy inne kraje radzą sobie z tym lepiej? Jak prowadzić skuteczną edukację historyczną w kraju i poza jego granicami również z wykorzystaniem nowych technologii?

 

 

W debacie Nowej Konfederacji uczestniczą:

  • Jarosław Sellin – sekretarz stanu w Ministerstwie Kultury i Dziedzictwa Narodowego;
  • Piotr Mazurek – podsekretarz stanu w KPRM, Pełnomocnik Rządu do spraw polityki młodzieżowej;
  • dr Joanna Lubecka – adiunkt w Akademii Ignatianum w Krakowie oraz badaczka w IPN Kraków;
  • Hanna Radziejowska – kierownik Instytutu Pileckiego w Berlinie;
  • Marcin Olender – menadżer ds. Polityk Publicznych i Relacji Rządowych dla regionu centralnej i wschodniej Europy w Google Polska.

Debatę prowadzi dr Maciej Gurtowski – stały współpracownik Nowej Konfederacji.

 

Partnerami debaty byli: Google Polska (Partner Wspierający), Związek Przedsiębiorców i Pracodawców, Warsaw Enterprise Institute oraz Fundacja Współpracy Polsko-Niemieckiej.

Świat intelektualny – od uniwersytetów po media – nie nadąża dziś za gwałtownymi przemianami rzeczywistości politycznej, gospodarczej i społecznej, opisując je za pomocą kategorii z poprzednich epok. To zasadniczo obniża jakość rządzenia, które musi rozstrzygać dylematy przy użyciu wiedzy dostępnej w danej chwili. Deficyt tej ostatniej zwiększa ryzyko decyzji błędnych lub wręcz katastrofalnych, jak również – dominacji fałszywych ideologii. Polski dotyczy to w stopniu szczególnym, ze względu na trudne położenie geopolityczne i słabość intelektualną (uniwersytetów, mediów, think tanków).

Komentarze

Jedna odpowiedź do “Nowoczesna polityka historyczna – czy to możliwe? | Sellin, Radziejowska, Mazurek, Lubecka, Olender”

  1. Gnealogia Polaków pisze:

    Jako Fundacja zajmujemy się od 20 lat “polityką historyczną”. Mamy bardzo negatywny obraz jej wprowadzania i niestety ta rozmowa udowadnia że Państwo dalej nie możecie przejść jednego absolutnie kluczowego etapu myślenia – jakim jest “soft education”. To co każdy z Was uprawia to wykorzystywanie siły zastanej i korzystanie z tego do czego doprowadzili inni. Sorry, ale nie robicie praktycznie nic aby zmienić sytuację. Obracacie się ciągle w zasobie w których łatwo o poklask, docenienie, sukces. To nie jest żadna polityka historyczna – to jest biznes, a nawet gorzej – to jest zbieractwo i łowiectwo.
    Zacznijcie wreszcie “uprawiać”, siać, poszerzać obszary upraw, planować – zacznijcie wreszcie docierać do obszarów niezasianychch. Nie umiecie – no jasne że nie umiecie – a tych którzy to potrafią po prostu olewacie. Mówię o ludziach tworzących działania u podstaw o tysiącach fascynatów, zapaleńców, nauczycieli pracujących po lekcjach, rekonstruktorów. Mówię o organizacja zajmujących się pograniczem historii i innych dziedzin, mówią o edukacji pozaszkolnej, uzupełniającej, a materiałach edukacyjnych opartych nie bezosobowe piktogramy lecz o zasób kultury i tradycji. Przecież Wy nawet nie wiecie co jest tak na prawdę zasobem polskim z którym możemy pójść w świat, takim zasobem który może ten świat uzdrowić. A taki jest!
    Wydaje Wam się że jest coraz gorzej dokoła a nie znacie i nie stosujecie metod tak oczywistych które mogą być skuteczne. Nie wspieracie takich działań nazywając je nieprofesjonalnymi, zbyt słabymi, miękkimi.

    My wiemy jak to robić Wy niestety nie. Chcecie to skorzystacie z naszych doświadczeń i sukcesów. Wystarczy telefon, mail, kontakt na FB lub YT. Wystarczy zaproszenie do rozmowy.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Zobacz