Przemysław Gębala

Kryzys na Morzu Czerwonym pokazuje, jak bardzo dotychczasowy model globalizacji opiera się na potędze morskiej USA. Jak długo Stany będą grać rolę światowego policjanta?

Wstrząsy i konflikty, które mogłyby doprowadzić do upadku Europy, paradoksalnie wydają się jej służyć. Mamy potencjał antykruchości. Nie zmarnujmy go, dążąc do centralizacji i homogenizacji

Tocząc ze sobą wewnętrzne wojny, skazujemy się na karłowatość. Warto podjąć ideę stworzenia Polskiego Instytutu Niezależności. Jego zadaniem byłoby obniżenie temperatury społecznej i depolaryzacja

Wciąż trwa Wielki Wyścig po otaczające nas zasoby. Wciąż czujemy presję, żeby brać w nim udział, żeby być pierwszym, żeby kogoś wyprzedzić. Zmiana jednak nieubłaganie nadchodzi. I będzie miała swoje konsekwencje.

Geopolityczne, zimnowojenne szachy zamieniają się w rozgrywkę w go, pozostawiając nam wybór między Wielkim Uproszczeniem a Wielkim Odejmowaniem

Rewolucja cyfrowa zwiększa nierówności i rozcieńcza ramy instytucjonalne państwa. Infosurferzy sprytnie obracają na swoją korzyść jej zdobycze. Czas złamać ten monopol

Kruchość współczesnego świata jest konsekwencją sposobu jego globalizacji. Gęstniejącej sieci wzajemnych uzależnień i latami hodowanych nierównowag. To ona, jak sądzę, legła u podstaw wojny wywołanej przez część rosyjskich elit w Ukrainie

Słowo „faszyzm” jest nadużywane i przez to wewnętrznie puste. Polaryzacja i nadmiar emocji we współczesnej Polsce mają inne źródła. Polemika z prof. Marcinem Matczakiem

Antytłum tworzą ci, którzy stawiają na alternatywne, konkurencyjne strategie i zachowania – w tym ci, którzy unikają szczepionek. Istnienie antytłumu, który dziś przybiera nieraz karykaturalne formy, ma jednak uzasadnienie ewolucyjne

Centralizacja władzy, arbitralne podejmowanie decyzji w gronach zamkniętych dla sygnalistów, według niewidocznych algorytmów, niesione rozniecanymi antagonizującymi emocjami – to wszystko zamyka nas w pułapce peryferyjności

Coraz łatwiej ulegamy nowemu rodzajowi manipulacji – naszyzmowi. Nadmiar informacji prowadzi nas do przyjmowania za prawdziwe tych, które odpowiadają naszemu rodzajowi wrażliwości –liberalnej, libertariańskiej czy konserwatywnej – i odrzucenia tych, które nam nie pasują. Dlaczego tak się dzieje?

Wszyscy jesteśmy potrzebni. Dotyczy to zarówno polityków o różnych wrażliwościach, jak i pracowników/wyborców/ podatników o różnych wrażliwościach i umiejętnościach. Ale zarówno wybierający, jak i wybierani powinni zdobyć elementarną wiedzę o tym, jak funkcjonuje umysł człowieka