Kup prenumeratę i czytaj NK
Nie masz czasu na zapoznanie się z całością artykułu? Wystarczy, że klikniesz ikonę „oznacz artykuł do przeczytania później”. Wszystkie zapisane publikacje znajdziesz w profilu czytelnika

Zimbardo i miedziany wąż

Czy słynny eksperyment więzienny Zimbardo był fejkiem? Dyskusja nad jego krytyką wiele ujawnia na temat naszego stosunku do zła i autorytetów. Daje też do myślenia choćby w kontekście dyskusji na temat #metoo czy pedofilii w Kościele
Stanfordzki eksperyment więzienny, przeprowadzony przez Philipa Zimbardo, jest jednym z najbardziej znanych i intrygujących psychologicznych projektów badawczych. W 1971 roku Zimbardo umieścił 18 zdrowych psychicznie studentów w więzieniu, stworzonym przez siebie w piwnicach Wydziału Psychologii Uniwersytetu Stanfordzkiego. Uczestnicy zostali podzieleni losowo na dwie grupy – więźniów i strażników. Więźniowie, ubrani w białe koszule i damskie pończochy naciągnięte na głowę, mieli przydzielone numery, których mieli używać wobec siebie zamiast imion. Strażnicy mieli zaś utrzymać ład i porządek w więzieniu. Jak się okazało, więźniowie bardzo szybko zaczęli wszczynać bunty, a strażnicy tak bardzo przyjęli powierzone im role, że ich metody przyjmowały coraz bardziej drastyczną formę. Zimbardo musiał przerwać eksperyment po tygodniu. Jego zdaniem badanie dowiodło, że zło jest w każdym z nas....

Czytaj więcej bezpłatnie!

Zaloguj się lub załóż konto
Zajmie Ci to tylko kilka sekund
Zaloguj się
Stały współpracownik NK. Członek Pracowni Filozofii Eksperymentalnej przy Instytucie Filozofii UW

Komentarze

Jedna odpowiedź do “Zimbardo i miedziany wąż”

  1. Marcin pisze:

    A wiec po lekturze artyķułu wystawiam tego weza a bedzie “Efekt Lucyfera” Zimbardo myslę ze opis zachowania strażników w Abu Gradib potwierdza część tez potwierdzonych w eksperymencie Stanfordzkim

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Zobacz