Skromna propozycja: opowieść o polskiej „szafie”

Wyobraźmy sobie podręczniki do historii Polski pisane tak za 100, 150, 200 lat. Zostawmy pytanie: kto będzie takie podręczniki pisał i kto je będzie czytał. Może jedno i drugie będzie czynić sztuczna inteligencja – nie jest to ważne. Ale popatrzmy na siebie teraz, tak jak będą mogli patrzeć ci, co będą żyć kiedyś. Kisiel pisał o perspektywie spod szafy (odnośnie do życia w komunie), ale to „spod szafy” dobrze oddaje również zwykły horyzont teraźniejszy. Wszyscy jakoś, póki żyjemy, siedzimy pod szafą. Historia – mądrze uprawiana historia – ukazuje nam samą „szafę”. Wybiegnijmy w przyszłość, aby zobaczyć teraz. Zatem poniżej skromna propozycja jednej z opcji podręcznikowej opowieści: Teraźniejszość z przyszłości Upadek państwa i narodu polskiego poprzedzony był wieloletnim okresem gospodarczej prosperity,...