Nie masz czasu na zapoznanie się z całością artykułu?
Wystarczy, że klikniesz ikonę „oznacz artykuł do przeczytania później”. Wszystkie zapisane publikacje znajdziesz w profilu czytelnika

Radziejewski: międzynarodowa gra wokół wojny na Ukrainie – Q&A I LIVE NOWEJ KONFEDERACJI

Wesprzyj NK
Bartłomiej Radziejewski komentuje najnowsze wydarzenia wokół wojny na Ukrainie. Czy wizyta Prezydenta Dudy w Kijowie oraz II szczyt Platformy Krymskiej mają wymiar symboliczny, czy będą miały odzwierciedlenie w politycznych deklaracjach? Czego oczekuje Kreml, nadając propagandowe komunikaty dotyczące Polski? Czy skuteczny opór wewnątrz rosyjskiego reżimu jest możliwy? Prowadzi Marta Witczak-Żydowo. https://youtu.be/IKtiIYpTyFQ

Chcesz uzyskać darmowy dostęp do całości materiału?

Zaloguj się do swojego konta lub utwórz nowe konto i zapisz się do newslettera

Świat intelektualny – od uniwersytetów po media – nie nadąża dziś za gwałtownymi przemianami rzeczywistości politycznej, gospodarczej i społecznej, opisując je za pomocą kategorii z poprzednich epok. To zasadniczo obniża jakość rządzenia, które musi rozstrzygać dylematy przy użyciu wiedzy dostępnej w danej chwili. Deficyt tej ostatniej zwiększa ryzyko decyzji błędnych lub wręcz katastrofalnych, jak również – dominacji fałszywych ideologii. Polski dotyczy to w stopniu szczególnym, ze względu na trudne położenie geopolityczne i słabość intelektualną (uniwersytetów, mediów, think tanków).

Nasi Patroni wsparli nas dotąd kwotą:
9 703 / 26 000 zł (cel miesięczny)

37.32 %
Wspieraj NK Dołącz

Komentarze

4 odpowiedzi na “Radziejewski: międzynarodowa gra wokół wojny na Ukrainie – Q&A I LIVE NOWEJ KONFEDERACJI”

  1. Dr. Pavl Kopetzky pisze:

    Jak zwyciężyć dzisiejszą Rosję radziecką jak dawne ZSRR, bolszewickich i leninowskich Rosjan + tow. Putina /fsb/?!
    Tylko totalnym uderzeniem, destrukcyjnym, stuprocentowym, do zera.
    Inaczej, punktowo, powoli się nie da, oni będą nawet bombardować Ukrainę, gdy zostaną wyparci z Ukrainy, ot tak po prostu będą dalej strzelać z terytorium Rosji albo Białej Rusi.
    Są bezkarni, czują to, więc robią co chcą i jak chcą kiedy chcą, a świat niestety tylko podąża za ich tropem.
    Co prawda tow. Putin jest wściekły, bo świat przeszkadza mu w holokauście Ukraińców na Ukrainie, lecz brnie nadal ślepo ku śmierci swojej /jego sprawa/ i innych /to już nasza sprawa/.
    Właśnie to jest kolejny psychopata, paranoik, rozwodnik, nawet schizofrenik, drugi po Stalinie, Leninie, Hitlerze, Castro, Che, Mao…, więc trzeba go natychmiast ubezwłasnowolnić i do czubków.
    Będzie mniej szkody, tragedii ludzkich, śmierci. Im szybciej, tym lepiej.
    Klucz do jego działań, motywów i zachowań: śmierć, zabijanie, mordowanie, nienawiść, holokaust, dyskryminacja, ludobójstwo, eksterminacja, kompleks niższości…
    Do tego dochodzi jeszcze ten jego genetyczny /?!/ brak odwagi cywilnej w działaniu, postępowaniu, decyzjach, tzn. po prostu tchórzostwo, on nie jest mężczyzną, to typ „damskiego boksera„.
    Dla niego tylko izolacja, leczenie, dożywocie.

  2. Dr. Pavl Kopetzky pisze:

    Oprócz niego, towarzysza WW Putina /kgb/ są jeszcze i inni towarzysze o podobnych cechach charakterologicznych, co najmniej psychopatycznych, schizoidalnych, neurastenicznych, depresyjnych – zwyrodnialcy, bydlacy jakby od SI Witkiewicza /„Szewcy„ drama/, tępaki i zwykłe homines sovietices w liczbie mnogiej, gdyż sporo ich na kremlu, sputniku tuż obok mauzoleum tow. Lenina, tow.: Dugin, Ławrow, Pieskow, Szojgu, Sołowjow, Miedwiediew… /te znaczące nazwiska i groteskowe persony jak z Gogola, Czechowa czy Bułhakowa/.
    Jeszcze żyją.

  3. Dr. Pavl Kopetzky pisze:

    Jednak Ukraińcy, sama Ukraina byli niby i jak się kiedyś wydawało podobni do Rosjan, lecz są teraz w czasie tej wojny wyzwoleńczej coraz bardziej zauważalnie odmienni mentalnie, myślowo, ideowo od nich; pomimo że to też Słowianie /dziś azjatyckość wychodzi z Rosjan i to ta w odcieniu gorszym, negatywna, dzika/.
    Stają szybko i z każdym dniem inni, i jednocześnie coraz bardziej bliżsi Europie, Zachodowi oraz jednak nie obecnej UE – lewicowej, radzieckiej, proruskiej i głównie niemieckiej.
    I to nawet bardziej niż Polacy.
    Paradox?!

  4. Tadeusz Żeleźny - analityk systemowy pisze:

    W 2004 w opozycji do USA stworzono “oś pokoju Paryż-Berlin-Moskwa”. W 2006 przekształciło się to w konkret decyzji projektu Nord Stream 1. W 2009 USA zaczęło realnie robić “pivot na Pacyfik” i wg “Strategicznej Wizji” Brzezińskiego [opublikowanej oficjalnie w 2011] dogadało się z Berlinem, Paryżem i Kremlem jako “sojusznikami” do okrążenia Chin. Co boleśnie odczuliśmy zdradą USA 17 września 2009 – i “resetem” Obama-Putin, który poświęcił Europe Środkową w imię strategicznych interesów USA. Od Deauville 2010 Kreml, Berlin i Paryż zaczęły głosić budowanie “nowej lepszej unii euroazjatyckiej od Lizbony do Władywostoku”. Czyli trzecie konkurencyjne supermocarstwo – najsilniejsze globalnie. Dopiero w 2013 Amerykanom łuski spadły z oczu po upokorzeniu w Syrii [i po braku jakichkolwiek działań przeciw Chinom] – i rakiem wrócili do Polski i Majdanem wyrwali Kremlowi Ukrainę. Generalnie koncept Berlina z przyklejonym doń Vichy 2.0 jest niezmienny – wprowadzić Rosje jako gwaranta siłowego i dawcę surowców, taniej energii i rynku – i razem zbudować supermocarstwo marginalizując USA i Chiny. Czyli zapraszają Rosję do Europy – kosztem Europy Środkowej [najpierw jako Mitteleuropy – potem jako skolonizowanego zaplecza ludzkiego – bez suwerenności]. Po 24 lutego ta cała polityka przyniosła jakby ODROTNE owoce – nie da się już zbudować bezpieczeństwa Europy bez Ukrainy – a Rosja staje się zagrożeniem – co Berlin i Paryż skrupulatnie łagodzą ze wszystkich sił pod maseczką “dążenia do braku eskalowania”, “rozumienia Rosji”, “dialogowania” itd. No i USA – przynajmniej w średnim okresie – stały się liderem Zachodu – i w Europie i Na IndoPacyfiku. Czyli wzrost obecności – zamiast wyjścia z Europy. Dlatego Niemcy z Francją chcą za wszelką cenę przeforsować swoją hegemonię w ramach federalizacji. I dlatego musimy to złamać – najlepiej koalicyjnie w sojuszu z państwami, z którymi wobec Rosji jedziemy na jednym wózku gardłowego bezpieczeństwa – z Ukrainą i z państwami Wschodniej Flanki NATO. Nieco z USA i z UK – ale jednak sojusz regionalny ma największy sens – i największa siłę w UE. Co oznacza, że winniśmy stawiać na członkostwo Ukrainy w UE – by jeszcze przeważyć szalę wpływów sojuszu w UE.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Zobacz

Zarejestruj się i zapisz się do newslettera, aby otrzymać wszystkie treści za darmo