Powrót e-Urydyki

Listopad jakby cały był spod znaku Demeter, nawet jeśli w oktawę Zaduszek miasto ożywia się, a niska mgła nad jego rozgorączkowanym centrum przez godzinę lub dwie opalizuje rudo i karminowo. Reszta miesiąca jest już spokojna: trawnik ze złotego staje się brązowy i czarny, liście płatają figle, to ciężkie od wilgoci, to lekkie jak popiół – wszystko jak z niezapomnianego wykładu radcy Behrensa o rozkładzie, tyle że, inaczej niż w „Czarodziejskiej górze”, miłosiernie ograniczonego do królestwa roślin. Zgarniając szerokim ruchem liście z granitowej czy lastrykowej płyty na jednym czy drugim znajomym cmentarzu, nieuchronnie ogarnia się kątem oka stare i nowe szpetoty funeralne: sztuczne kwiaty już zawsze będą z nami, fioletowe, brudnobiałe i zjadliwie zielone, ta plątanina oblanych farbą drutów sterczeć będzie...