Wpisz kwotę, którą chesz przekazać na rzecz NK
Analiza nieco tendencyjna, widać, że pisana pod polskiego czytelnika. Na pewno nie jest aż tak źle jak Panu się wydaję. Akurat Brexit jest dla Niemców ucieleśnieniem marzeń, o czym mówią za kulisami. UK była największym hamulcowym niemieckiej wizji UE, gdzie nastąpić miała centralizacja na wzór niemiecki, ze wspólną armią i jeszcze bardziej zintegrowaną gospodarką. Niemcy lobbowali za tym już od dawna, ostatnio nawet Francja w obliczu nadchodzących ciężkich czasów jest skora pogłębić relacje z Berlinem. Reszta oczywiście pojdzie za nimi, bo nie bedzie miała wyboru. Jeśli chodzi o relacje amerykańsko-niemieckie, to są one dużo bardziej skomplikowane, niż stara się to Pan przedstwic. Ten miękki 'antyamerykanizm’ jest obecny w niemieckiej opinii publicznej już od lat, czego wyrazem była odmowa partycypowania w inwazji na Irak. Od 70 bezmała lat, Stany zjednoczone panują nad Niemcami militarnie, de facto nie dopuszczając do ich zbytniego wzmocnienia w Europie. To co miało sens i było akceptowalne za czasów Zimnej Wojny, od lat dziewięćdziesiątych akceptowalne jest już coraz mniej. mniejsza obecność amerykańska w Europie to większe pole manewru dla niemieckiego behemota. Im się to od dawna marzyło, by wreszcie wykorzystać swój potencjał. Co do jednego się zgodzę. Wnioski dla Polski miałbym takie same. Ale teraz będzie dużo ciężej realizować wizję mitycznego Intermarrium. Pozdrawiam.
Myli się Pan mocno. Brexit osłabia pozycję Niemiec w UE wobec med-club. Europejska armia to stara melodia którą trzeba określić jako schnapsidee. Grande Nation nigdy nie odda swoich guzików atomowych we wspólne ręce. Jakież to ciężkie czasy czekają Francję? Walka z Niemcami, kto zbuduje większy prekariat? To można przeprowadzić z Niemcami, niezdolnymi do przeprowadzenia rewolucji, ale nie z Francuzami których gospodarka jest wydajniejsza od niemieckiej, co wielu ignorantom nie jest świadome. Niemcy nie udały się na wojnę do Iraku ale we wszystkim wspierały USA, a ówczesna szefowa opozycji pobiegła w te pędy do Busha składać pokłony z przeprosinami. Na ewentualne zbrojenie Niemiec, nie USA tylko europejscy partnerzy będą patrzeć z dużym podejrzeniem.
Niemcy nie obrazili się na USA. Niemcy wstąpili w stan wojny z USA. Jak inaczej interpretować ostatnie dwie wypowiedzi Steimeiera, Oppermanna, gratulacje Merkel złożone Trumpowi? Głupio tylko że otworzyli wojnę na dwóch frontach. Aresztowanie szefa VW w USA jest sygnałem wojny gospodarczej, o dziwo rozpoczętej przez Obamę, rzekomego mentora Merkel. Błąd rządu niemieckiego polegał na jawnym określeniu się po stronie Hillary. Niemcy zbyt mocno uwierzyli w swoją potęgę gospodarczą, która oparta na eksporcie jest bardzo wrażliwa na zranienia. Wystąpienie Merkel przy okazji wręczenia d.h.c w Belgii, wskazuje na próbę skonsolidowania UE przeciw Trumpowi. Stąd też nagła zapowiedź wizyty u dyktatora Kaczyńskiego. Wywiad Verhofstadt dla die Welt sygnalizuje gotowość do ocieplenia stosunków z Moskwą. Próba ta okaże się fiaskiem, jak wszystko czego podjęła się Merkel. Welt Online pokazał zdjęcia M. Le Pen w Trump Tower w NY. Demoskopie w Holandii i Francji, niezależnie czy wygra Fillon czy Le Pen, wskazują na przyhamowanie hegemonicznych zapędów Berlina w UE w najbliższych latach.
Musisz się zalogować, aby móc dodać komentarz.
Artykuł z miesięcznika:
Rozmowy w Abu Zabi zakończyły się bez przełomu, a spór o to, kto zasiądzie przy stole i kto zapłaci za nową architekturę bezpieczeństwa, dotyczy też Polski. W Izraelu nie ma większości po wyborach, a pomoc USA ma być utrzymana do 2033 r. w zmniejszonej formie. Hiszpanię sparaliżował strajk generalny na trzy tygodnie przed wyborami, a papież Leon XIV w Argentynie przypomina o najsłabszych.
Klęska Trumpa w wyborach połówkowych odsłania słabość Waszyngtonu: wiceprezydent Vance odcina się od wojny z Iranem, a Europa musi szukać gwarancji bezpieczeństwa u siebie. Wokół trójstronnych rozmów w Abu Zabi Europa walczy o miejsce przy stole, Kijów szuka pragmatyzmu z Warszawą, francuscy uczniowie dalej blokują szkoły, a papież Leon XIV rusza w podróż do Ameryki Południowej.
Czy mamy być jeszcze bardziej podzieleni i spolaryzowani, żeby ułatwić realizację takiej czy innej formy dyktatury?
Rosja chce prowadzić rozmowy o zakończeniu wojny w Ukrainie bez udziału Europy, a jednocześnie Siergiej Ławrow reprezentuje Moskwę na szczycie G20 w Atlancie. Na litewskim odcinku wschodniej flanki NATO Wilno zapowiada tymczasem powszechny pobór do wojska od 2032 roku. W Izraelu wybory do Knesetu nie wyłoniły zwycięzcy, a w Brazylii przegrany kandydat na prezydenta Flavio Bolsonaro uciekł pod ochronę USA.
Prezydent i premier zabierają biznes na wizyty w państwach Azji. „Karaluchy” na ulicach Indii. Frustracja młodego pokolenia wybucha we Francji. Ruchy separatystyczne dają o sobie znać w Kanadzie. Rozmowy dyplomatyczne wokół Ukrainy nie wstrzymują działań wojennych. Czy dojdzie do szczytu Xi–Trump–Putin? O tym i o innych ważnych wydarzeniach ostatniego tygodnia w Niezbędniku Zagranicznym NK.
Paliwo z Rosji ma płynąć do USA. Ukraina już płaci cenę porozumienia. Wojna dociera do Rijadu. Rosną globalne koszty konfliktu w Zatoce. UE i Chiny zawarły kompromis w sprawie hybryd. Liderzy Unii Europejskiej debatują o budżecie i strategii wspólnoty w niestabilnym świecie. MFW prognozuje nierówny wzrost światowej gospodarki. Francja dyskutuje o budżecie, a koszty obsługi jej długu rosną. Rynek chipów przechodzi korektę. Co jeszcze wydarzyło się na świecie w ostatnim tygodniu?
Zapisz się na listę mailingową i wybierz, na jaki temat chcesz otrzymywać alerty:
Login lub e-mail
Hasło
Zapamiętaj mnie