Konserwatysta z Odessy kontra cancel culture. Co sprawa Truchanowa mówi o przyszłości Ukrainy?

Hennadij Leonidowycz Truchanow (ur. 17 stycznia 1965 r. w Odessie) – ukraiński polityk, długoletni mer Odessy, wcześniej wojskowy, przedsiębiorca i działacz sportowy. W latach 1986–1992 służył w Północnokaukaskim Okręgu Wojskowym Armii Radzieckiej, kończąc służbę w stopniu kapitana. Po powrocie do Odessy w latach 1993–1996 był dyrektorem firmy ochroniarskiej „Kapitan i Ko”, a od 1995 roku pełnił funkcję prezesa Ukraińskiej Federacji Boksu Tajskiego. W roku 2000 został doradcą ds. bezpieczeństwa przedstawicielstwa rosyjskiej spółki naftowej „Łukoil” na Ukrainie. Równocześnie rozwijał wykształcenie – w latach 2002–2006 studiował w Kijowskim Narodowym Uniwersytecie Spraw Wewnętrznych, uzyskując tytuł prawnika, a w 2008 roku obronił doktorat na Uniwersytecie Narodowym w Odessie. W polityce pojawił się w połowie lat 2000 jako deputowany Rady Miasta Odessy. W 2010 roku stanął na czele frakcji Partii Regionów w radzie miejskiej, a w 2012 roku został deputowanym Rady Najwyższej Ukrainy z tej samej partii, bliskiej ówczesnemu prezydentowi Wiktorowi Janukowyczowi. Choć sam Truchanow podkreślał, że zajmował się głównie sprawami gospodarczymi i nie był formalnym członkiem partii, jego obecność w ugrupowaniu, które stało się symbolem centralizacji władzy i prorosyjskich wpływów, do dziś budzi kontrowersje. Po rewolucji godności i obaleniu Janukowycza został merem Odessy (2014), wygrywając kolejne wybory w latach 2015 i 2020. W tym okresie współtworzył i współprzewodniczył partii „Довіряй Ділам” („Zaufaj czynom”), którą rozwijał wspólnie z nieżyjącym już merem Charkowa Hennadijem Kernesem. Ugrupowanie prezentowało się jako ruch samorządowy, niezależny od oligarchów i centralnych elit, dążący do „zszycia” Ukrainy – od Odessy po Charków i Użhorod. Krytycy jednak zarzucali Truchanowowi zbytnią elastyczność ideologiczną i dbałość o lokalne interesy kosztem reform systemowych. Jako mer modernizował transport miejski, nadzorował inwestycje infrastrukturalne i zabiegał o wpisanie historycznego centrum Odessy na listę UNESCO (2023). Jednocześnie jego kadencjom towarzyszyły liczne oskarżenia o korupcję, nieprzejrzyste przetargi i nadużycia majątkowe. W 2025 roku prezydent Wołodymyr Zełenski pozbawił go obywatelstwa ukraińskiego, co oznaczało automatyczną utratę stanowiska. Truchanow zaskarżył tę decyzję, twierdząc, że była motywowana politycznie, a sam nigdy nie posiadał rosyjskiego paszportu. Dla części Odessan pozostaje symbolem miejskiego pragmatyzmu i obrońcą wielokulturowej tożsamości miasta; dla innych – uosobieniem systemu lokalnych powiązań, który przez lata hamował głębsze reformy. Jego los stał się jednym z testów dla ukraińskiego państwa prawa i sposobu, w jaki traktuje ono samorządowców w warunkach wojny i centralizacji władzy.

Dmytro Kadubin, autor kanału „Cywilizacja” https://www.youtube.com/@civilisatio i żołnierz Sił Zbrojnych Ukrainy, mieszka w Charkowie. Urodził się 22.1.1997. w Doniecku na wschodniej Ukrainie, uczęszczał do liceum nr 19 ze specjalizacją w języku niemieckim. W 2012 roku wraz z rodziną przeprowadził się do Niemiec. W latach 2016–2020 studiował nauki polityczne na Uniwersytecie Ludwiga Maximiliana w Monachium oraz na Uniwersytecie w Ratyzbonie, m.in. pod kierunkiem prof. Jerzego Maćkowa. W 2019 roku wrócił do Ukrainy; w latach 2019–2020 był asystentem posła Rady Najwyższej Ukrainy Światosława Jurasza. Od 2020 roku prowadzi działalność gospodarczą w branży IT, sprzedaży i zdalnego wsparcia klienta. Od 2014 roku angażuje się w działalność wolontariacką na rzecz wsparcia ochotniczych formacji wojskowych i Sił Zbrojnych Ukrainy; w 2015 roku pod Donieckiem oraz w 2022 roku pod Kijowem brał udział w walkach w składzie oddziałów ochotniczych. Od marca 2022 roku prowadzi swój kanał YouTube „Cywilizacja”, poświęcony m.in. budowaniu kontaktów i wspólnej przestrzeni medialnej, kulturowej i językowej między Ukraińcami a Polakami. W latach 2024–2025 wspólnie ze znanym ukraińskim blogerem Jurijem Romanenką https://www.youtube.com/@YuriyRomanenko_Ukraine prowadził odcinki z wieloma znanymi polskimi gośćmi w formacie międzyjęzykowym. Od grudnia 2024 roku — żołnierz Sił Zbrojnych Ukrainy w składzie 43 Samodzielnej Brygady Zmechanizowanej, później — 429 Samodzielnego Oddziału Uderzeniowego BSP „Achilles”, operator dronów typu „Mavic”.