Polska i Ukraina jako brama do Pięciomorza

Jeżeli względne osłabienie Rosji i wzrost znaczenia strefy Morze Czarne–Kaukaz–Anatolia–Bliski Wschód przesuną dotychczasowy środek ciężkości i styku Europa–Azja na południe, Polska utraci część geopolitycznej renty państwa leżącego na pomoście bałtycko-czarnomorskim. Nie musi jednak stracić znaczenia. Może zamienić pozycję „przedmurza” na pozycję bramy: organizować niezawodne przepływy ludzi, towarów, energii i sił wojskowych między Bałtykiem, Ukrainą, Dunajem, Morzem Czarnym i Pięciomorzem. Rdzeniem nie powinien być jeden megakanał, lecz wielogałęziowy system kolei, portów, dróg, terminali i odcinków żeglownych. W sytuacji słabnięcia więzów atlantyckich czy wręcz rysowania się „podziału na Łabie a rebours”, gdzie znów liczy się bardziej łączność Azja (Chiny) – Europa, a nie Atlantyk, Pięciomorze, a za tym Polska, penetrująca gospodarczo i transportowo na południowy wschód, mogą nabrać nowego, większego znaczenia. Polska...