Prawica i lewica

I Spokojny rozwój Węgier od szeregu lat zakłócało pojawienie się w izbie niższej większości opartej na programie separatystycznym. Była to norweska lewica przesadzona na ziemię puszty. Po otwartym kryzysie lat 1905–1906 król Węgier musiał dopuścić ją do władzy, choć z programem w istotnej mierze okrojonym. W roku 1909 sytuacja ponownie zaczęła przybierać postać ostrego kryzysu. „Koalicyjna” lewica, wiecznie spragniona sporu z partnerem, nieustannie dążąca do zdobycia na nim nowych praw albo ograniczenia łączącej ich umowy, wszczęła nowe awantury na nowych obszarach, grając dla osiągnięcia swoich celów równie nieustępliwie na strunach „poczucia honoru”. Tak rozpoczął się rok obecny. Wówczas król powołał – po raz drugi – rząd poza większością parlamentarną, a rząd ten, ponad głowami parlamentarnej hałastry, odwołał się do pracującego...