Czy Zachód przypomni sobie o własnej potędze?

Dla zrozumienia podziałów gospodarczych współczesnego świata, całej tej mozaiki rozmaitości ścieżek rozwoju, nie wystarczy szkicowanie map kulturowych, precyzyjnie kreślących linie demarkacyjne, np. pomiędzy kulturami rodzinnymi i indywidualistycznymi, nastawionymi rynkowo bądź protekcjonistycznie. Istotniejsze jest według mnie odwołanie się do terminu zapożyczeń kulturowych, w nawiązaniu do koncepcji badacza cywilizacji Arnolda Toynbee'ego, który utrzymuje, że kultury są wehikułami zapożyczeń, częstokroć odtwarzającymi coś, co już się gdzieś wydarzyło w innym miejscu globu. Stąd też ich granice – pod pewnymi co prawda warunkami – można przekraczać, dobierając z dostępnych modeli gospodarczych pożądane wedle nas wzorce wraz z ich instytucjonalno-myślowym otoczeniem. Wszak importować możemy nie tylko prawodawstwo bądź technologię, ale także kwestie mniej wymierne, jak moduły kulturowe. Jak będę się to starał udowodnić, zapożyczenia kulturowe wpisują...