Zrobiliśmy wiele, żeby przemilczeć polską wieś, żeby ją „zniknąć” z przestrzeni publicznej. Argumentowano, że jeśli mamy się zmodernizować, musimy odciąć się od Polski plebejskiej

Tracąc swoją podmiotowość, staliśmy się obiektem agresji oraz bolesnej inżynierii społecznej. Najgorszą operacją była ta, która rozpoczęła się 1 września 1939 r. i poniekąd jest kontynuowana

Mamy specyficzną „pamięć/tożsamość ahistoryczną”. Spychamy do podświadomości fakt, że współczesny status społeczny wielu Polaków wynika często z PRL-owskiego awansu rodziców i dziadków

Leder dotyka spraw ważnych, zbyt wiele jednak przemilcza. W dyskusji o rozwoju naszego społeczeństwa wciąż mamy do wyboru przewidywalne paszkwile i ckliwe apoteozy. Dobrze by było pójść krok dalej