Od cenzury zaborców do cancel culture. Rozmowa wokół książki „Cenzura pruska”

Zjawisko cenzury istnieje tak długo, jak rozpowszechnił się druk. Wraz z rozbiorami, ziemie polskie stały się polem specyficznej gry z cenzurą stosowaną przez zaborców, choć stosowano wiele zabiegów, aby idee polskie nie utraciły swojej siły przebicia. Cenzura funkcjonowała także jako narzędzie władzy – element relacji międzynarodowych. W końcu to, co ukazywało się w prasie, stanowić miało o wzajemnych relacjach dyplomatycznych. Następnie cenzura w wymiarze instytucjonalnym używana jest przede wszystkim przez kraje totalitarne. Po cenzurze zaborczej, Polska doświadczyła także cenzury PRL-owskiej władzy, która miała swoje „rozmowy kontrolowane”. Czym cenzura jest dziś? Czy cancel culture i wykluczenie z dyskursu społecznego noszą jej znamiona? Cenzurować, czyli?

W rozmowie z Gabrielą Masztafiak o cenzurze na podstawie książki prof. Grzegorza Kucharczyka opowiada prof. Marek Tobera – historyk prasy i bibliolog, dziennikarz, redaktor prasowy i książkowy, wykładowca Uniwersytetu Warszawskiego