Z modelu przedstawionego w poprzednim rozdziale wynika, że projekty odgrywają zasadniczą rolę we wdrażaniu zmian w sektorze publicznym (także w innych sektorach). Realizacji projektów służą instytucje, procesy oraz środowisko zewnętrzne – np. firmy realizujące projekty oraz kierownicy projektów. Elementy te razem nazywam Rządowym Systemem Realizacji Projektów (ang. Governmental Project Implementation System, GPIS).
Rządy starają się zarządzać swoimi systemami realizacji projektów w celu podnoszenia ich efektywności. Te działania, przez analogię do Organizacyjnego Zarządzania Projektami (ang. Organizational Project Management[1]) nazywam Rządowym Zarządzaniem Projektami (ang. Governmental Project Management, GPM).
Łącznie GPIS/GPM składają się z trzech terytoriów: governance[2], realizacja i rozwój (vide rys. 3).
Rysunek 3. Struktura Rządowego Systemu Realizacji Projektów i Rządowego Zarządzania Projektami
Źródło: Gasik S., Zarządzanie projektami sektora publicznego.
Akademia Finansów i Biznesu Vistula, Warszawa 2017