Terytorium rozwoju obejmuje jeden obszar funkcjonalny: rozwój systemów realizacji projektów sektora publicznego. Rozwojowi może podlegać zarówno realizacja, jak i governance projektów. Zasadniczą rolę w rozwoju odgrywają ciała doradcze, powoływane w celu usprawniania systemów realizacji projektów sektora publicznego. Na przykład w Stanach Zjednoczonych działa Rada Polityki Zarządzania Programami^[1], na Tasmanii – Komitet Doradczy ds. Zarządzania Projektami^[2], zaś w Norwegii na Uniwersytecie Technicznym w Trondheim pracuje zespół, którego celem jest ciągłe usprawnianie procesów zarządzania projektami sektora publicznego^[3].

Cele i metody rozwoju systemów zarządzania projektami sektora publicznego są definiowane na różne sposoby w różnych krajach. Kierunki rozwoju usług zarządzania projektami mogą być określane na podstawie wyników badań zadowolenia klientów tych usług^[4] lub na podstawie audytów zarządzania projektami^[5],^[6]. W większości krajów strategie takie są wypracowywane na podstawie analiz stanu zarządzania projektami sektora publicznego, często w szerszym kontekście strategicznego rozwoju danego kraju^[7].

Wśród kierunków rozwoju zarządzania projektami sektora publicznego można wyodrębnić cele ogólne, biznesowe, zarządcze, operacyjne oraz związane z rozwojem wiedzy.

Do zaleceń ogólnych można zaliczyć opracowanie strategii zarządzania projektami sektora publicznego^[8]. Bardzo ogólnym celem strategicznym może być też wzmocnienie krajowego sposobu zarządzania projektami i programami^[9], zwiększenie zdolności w zakresie realizacji projektów ICT^[10]  lub wypracowanie i upraszczanie procesów i zaleceń dotyczących zarządzania projektami^[11],^[12].

Do grupy celów biznesowych zaliczam planowanie zarządzania projektami tak, aby uzyskać najwyższy możliwy zwrot wartości^[13]. Projekty muszą być powiązane ze strategią kraju^[14]. Do grupy tej należy też osiągnięcie właściwych efektów projektów i programów, przy jednoczesnym ograniczeniu ryzyka dla interesariuszy i podatników^[15]. Projekty powinny być realizowane tak, żeby osiągać cele związane z czasem i budżetem^[16],^[17], ^[18].

Najliczniejsza grupa celów stawianych przed zarządzaniem projektami odnosi się do sposobów ich realizacji. Usprawnione powinno być realizowanie poszczególnych faz, na przykład planowania^{[19], [20]} lub kończenia projektów^[21].

Projekty mają być realizowane w sposób przejrzysty dla interesariuszy^[22]. Raporty z realizacji projektów sektora publicznego mają być dostępne dla społeczeństwa^[23]. Dokumentacja oraz raportowanie powinno być uproszczone^[24],^[25]. W projektach należy zarządzać ryzykiem i konfiguracją^[26] oraz kontraktami^[27],^[28].

Do grupy celów operacyjnych zaliczam te, które nakazują wdrożenie konkretnych rozwiązań organizacyjnych, na przykład utworzenie uczelni kształcącej kadry zarządzania projektami sektora publicznego^[29], utworzenie Zarządu Głównych Projektów czy też określenie portfela głównych projektów, których realizacja będzie raportowana bezpośrednio rządowi^[30].

Do grupy celów związanych z zarządzaniem wiedzą zaliczam planowanie zwiększania wiedzy o zarządzaniu projektami, na przykład poprzez realizację szkoleń^[31],^[32], propagowanie wiedzy o modelach zarządzania^[33]. Wypracowane mają być zalecenia dotyczące wykorzystywania wiedzy uzyskanej w projektach na potrzeby przyszłych projektów^[34]. Rozwój wiedzy o zarządzaniu projektami sektora publicznego może być wynikiem działania specjalnie powołanych zespołów^[35].

Ponieważ systemy realizacji projektów sektora publicznego są wielkimi strukturami obejmującymi wiele procesów, instytucji oraz interesariuszy, zwykle ich wdrożenie i doskonalenie rozciąga się na wiele lat. W procesach rozwoju wykorzystywany może być model dojrzałości, który pokazuje, w jaki sposób można taki system wdrażać krok po kroku.