W wyborach 2018 roku doszło do mniejszej liczby zmian na fotelu prezydenta niż 4 lata temu – zamiast 40 zmian było ich jedynie 29. A zatem w 78 przypadkach prezydenci po wyborach utrzymali swój urząd. Co więcej, w piętnastu przypadkach urzędujący prezydent nie kandydował, a przynajmniej w ośmiu z nich obsadę tego stanowiska można zakwalifikować jako sukcesję partyjną lub środowiskową (np. w Warszawie i Wrocławiu^[4]). W siedmiu dalszych, w których prezydenci nie kandydowali – nie doszło do sukcesji^[5]. Tylko w 14 przypadkach mieliśmy do czynienia z porażką urzędującego prezydenta.

W czterech przypadkach urzędujący prezydenci nie weszli do drugiej tury wyborów – dotyczy to prezydentów Kalisza (Grzegorz Sapiński, niezależny (Porozumienie)), Konina (Józef Nowicki, SLD), Mysłowic (Edward Lasok, niezależny) i Zduńskiej Woli (Piotr Niedźwiecki, niezależny). Sapiński odszedł po jednej kadencji, Lasok i Nowicki po dwóch, a Niedźwiecki – po 9 latach rządów.

W drugiej turze przegrali wielokadencyjni prezydenci Puław – Janusz Grobel (niezależny, rządził miastem od 24 lat), Pruszkowa – Jan Starzyński (niezależny, po 20 latach) i Kielc – Wojciech Lubawski (niezależny z poparciem PiS, po 16 latach). Przez trzy kadencje rządziła Chełmem związana z SLD Agata Fisz, podobnie po 12 latach opuścili fotel prezydenta Janusz Kotowski (Ostrołęka, PiS), Mirosław Lenk (Racibórz, PO). Po dwóch kadencjach odszedł z urzędu Dawid Kostempski (Świętochłowice, PO). Po sześciu latach rządów w Bytomiu ratusz opuścił Damian Bartyla (niezależny). Po jednej kadencji odeszli ze swojej funkcji po porażce w II turze Witold Grim (Zawiercie, niezależny) i Dariusz Stefaniuk (Biała Podlaska, PiS, został wicemarszałkiem województwa lubelskiego).

W wyborach 2018 roku doszło do mniejszej liczby zmian na fotelu prezydenta niż 4 lata temu – zamiast 40 zmian było ich jedynie 29. A zatem w 78 przypadkach prezydenci po wyborach utrzymali swój urząd.

Najdłużej urząd prezydenta sprawuje Zygmunt Frankiewicz z Gliwic (25 lat, od 1993 roku). Od 1998 roku rządzą swoimi miastami Paweł Adamowicz (Gdańsk), Krzysztof Hildebrandt (Wejherowo), Jacek Karnowski (Sopot), Waldemar Socha (Żory) i Wojciech Szczurek (Gdynia), a od 2000 r. – Andrzej Dziuba (Tychy). Ta pierwsza grupa, to prezydenci, którzy zostali wybrani jeszcze przez rady miast. Po raz pierwszy prezydenturę objęli w wyniku bezpośrednich wyborów w 2002 roku m.in. Ryszard Brejza (Inowrocław), Tadeusz Ferenc (Rzeszów), Jacek Majchrowski (Kraków), Robert Raczyński (Lubin), Wadim Tyszkiewicz (Nowa Sól) i Michał Zaleski (Toruń).