Koszty alternatywne powodują, że niemożliwe jest, zarówno finansowo jak logistycznie, utrzymywanie systemu ochrony zdrowia w stanie permanentnej gotowości na poziomie „kryzysowym”. Kluczowym jest więc nie tyle utrzymywanie systemu w stanie ciągłej gotowości na sytuację kryzysową, co możliwość szybkiego i elastycznego dostosowania się do dynamicznej zmiany priorytetów – przez posiadanie odpowiednich procedur, zasobów strategicznych (w tym personelu) czy infrastruktury. Wynikają z tego następujące rekomendacje:
- System uzbrojony w dane i procedury działania wymaga kadr, które będą w stanie realizować plan przeciwdziałania epidemii. Problem zbyt niewielkich zasobów osobowych w systemie ochrony zdrowia poruszany był wielokrotnie, dlatego tu zostanie jedynie zasygnalizowany. Posiadanie i utrzymywanie kadr medycznych różnych szczebli i specjalizacji jest warunkiem koniecznym dla sprawnych działań zdrowotnych. Jak pokazała pandemia, braki dotykają nie tylko lekarzy, ale może w szczególności personelu pielęgniarskiego, ratownictwa medycznego i laborantów. Ta ostatnia grupa okazała się wąskim gardłem w wydajności wykrywania nowych przypadków choroby. Rozwiązanie problemu zatorów kadrowych jest więc priorytetowym zadaniem związanym z reformą całego systemy ochrony zdrowia.
- Konieczne wydaje się także utrzymywanie większych niezbędnych zapasów podstawowych zasobów na wypadek przyszłych epidemii: zabezpieczenie samych rezerw materiałowych, takich jak środki ochrony osobistej i leki, ale także utrzymanie strategicznych możliwości ich produkcji w sytuacji globalnego kryzysu, oraz utrzymywanie w gotowości łańcuchów dostaw wymienionych zasobów. Dotyczy to także ewentualnej szczepionki.
- Choć jak podkreślono, nie sposób przewidzieć, jakie przyszłe zagrożenia nas czekają, to nie ulega wątpliwości, że kraj powinien być przygotowany na własną produkcję podstawowych dóbr medycznych, w tym zarówno sprzętu medycznego, jak podstawowych leków. Niezbędne jest też utrzymywanie sieci laboratoriów opartych o istniejące zasoby, gotowych do podjęcia pracy w czasie kryzysu.