2. REKOMENDACJE

2.2. Rzetelne badania, analiza i gromadzenie danych

    1. Racjonalne wydaje się włączenie polskich naukowców w sieci międzynarodowe, opracowujące nowe rozwiązania. Pozwoliłoby to na szybszy dostęp do wypracowanych rozwiązań.
    2. Konieczne jest stworzenie transparentnego systemu zbierania i przetwarzania danych epidemiologicznych, nie tylko na potrzeby planowania potrzeb zdrowotnych (map zdrowia w kraju), ale także wykrywania potencjalnych ognisk, w których może dojść do wystąpienia zagrożenia epidemicznego.
    3. Sprawne reagowanie na zagrożenia wymaga również monitoringu nastrojów społecznych i dobrostanu populacji. Poza Głównym Urzędem Statystycznym zbierającym i analizującym bardzo ogólne dane, koniecznym wydaje się utrzymywanie stałego pogłębionego społecznego panelu badawczego, pozwalającego na bardziej kontrolowane i przemyślane wprowadzanie np. konkretnych obostrzeń mających wpływ na zdrowie psychiczne i społeczne (w analizowanej pandemii szczególnie negatywne skutki dla jakości życia miało zamknięcie lasów, szybko jednak zarzucone przez władze jako nieistotne epidemiologicznie, a dotkliwe społecznie), planowania sposobu komunikowania się z konkretnymi grupami społecznymi itp.