Nie masz czasu na zapoznanie się z całością artykułu?
Wystarczy, że klikniesz ikonę „oznacz artykuł do przeczytania później”. Wszystkie zapisane publikacje znajdziesz w profilu czytelnika

Refleksje o prawach różnych i rządach dobrych każdego państwa

Roztropne prawa i wymiar sprawiedliwy między mocą rządzącą a mocą rządzoną są pierwszym fundamentem porządnego obrotu całej machiny królestwa
Wesprzyj NK
Roztropne prawa i wymiar sprawiedliwy między mocą rządzącą a mocą rządzoną są pierwszym fundamentem porządnego obrotu całej machiny królestwa Prezentowane fragmenty pochodzą z powstałych na początku lat 70. XVIII wieku Refleksji o prawach różnych i rządach dobrych każdego państwa oraz z Projektu do poprawy praw i rządu, które na podstawie rękopisów z Biblioteki PAN w Krakowie (rkps 320, k. 1-36), ogłosił Władysław Konopczyński w „Przeglądzie Narodowym”, 1913, kwiecień-maj. Trzeci fragment stanowi część Listu o konieczności sukcesji tronuod przyjaciela, pisanego dnia 9 stycznia roku 1790, ogłoszonego podczas Sejmu Czteroletniego. Nie jest czas teraźniejszy wystarczający do czytania albo pisania całego traktatu o naturze i częściach, z których się składa rząd szczęśliwy każdego państwa. Zdanie jednak wszystkich kończy się na tym, że roztropne prawa i wymiar sprawiedliwy...

Chcesz uzyskać darmowy dostęp do całości materiału?

Zaloguj się do swojego konta lub utwórz nowe konto i zapisz się do newslettera

Biskup kamieniecki, sekretarz wielki koronny, przywódca konfederacji barskiej. Urodził się 4 kwietnia 1714 r. W czasie walk o tron polski w 1733 r. był zwolennikiem Stanisława Leszczyńskiego. Nauki pobierał m.in. w Rzymie i na Akademii Krakowskiej. Dzięki wsparciu Andrzeja Stanisława Załuskiego został kanonikiem płockim. W 1752 r. uzyskał godność sekretarza wielkiego koronnego. W 1753 r. został kanonikiem gnieźnieńskim. W latach 60. stał się jednym z czołowych oponentów „Familii” Czartoryskich. Występował przeciwko planom wyniesienia na tron Stanisława Augusta Poniatowskiego, wspierał przeciwko niemu kandydatury Wettinów. Gdy Poniatowski zasiadł na tronie, Krasiński formalnie uznał ten wybór, ale nie poniechał działań wymierzonych przeciwko nowemu monarsze – m.in. rozważał obalenie go z pomocą rosyjską. Plany te nie przeszkodziły mu zaangażować się w walkę z rosyjską dominacją. Stanął na czele naczelnego organu Konfederacji Barskiej – Generalności i aktywnie działał na jej rzecz na niwie dyplomatycznej, szukając wsparcia dla niej m.in. we Francji i Austrii. Jako przeciwnik pierwszego rozbioru, ograniczył na pewien czas aktywności polityczne, choć z królem pogodził się. Uchodził za jeden z najtęższych umysłów swoich czasów i cieszył się dużym uznaniem i wpływami w obozie zwolenników gruntownej reformy ustrojowej Rzeczypospolitej. W czasie Sejmu Czteroletniego stanął na czele Deputacji do formy Rządu, która podjęła prace nad projektem konstytucji. Wówczas też ogłosił „List o konieczności sukcesji tronu” (1790) i przedstawił „Projekt do formy rządu”. Brał aktywny udział w uchwaleniu Konstytucji 3 Maja. Wystąpił przeciwko konfederacji targowickiej i poparł powstanie kościuszkowskie, za co spotkały go surowe represje – stracił m.in. swoją diecezję. Ostatnie lata życia spędził na ziemiach zaboru pruskiego.

Nasi Patroni wsparli nas dotąd kwotą:
4 829 / 26 000 zł (cel miesięczny)

18.57 %
Wspieraj NK Dołącz

Komentarze

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Zobacz

Zarejestruj się i zapisz się do newslettera, aby otrzymać wszystkie treści za darmo