O jedenastej – powiada aktor – sztuka jest skończona. Polityka Józefa Becka

Stanisław Cat-Mackiewicz

34,90 

Swoją książkę o polityce Becka zatytułowałem: O jedenastej – powiada aktor – sztuka jest skończona. Był to tytuł pretensjonalny, należało go raczej użyć na motto książki. Ale wyrażał myśl, że polityka musi odpowiadać możliwościom, które ma państwo, że polityka musi być skoordynowana z potencjałem państwa. To samo miał na myśli Bismarck, kiedy użył tych słów właśnie: O jedenastej – powiada aktor – sztuka jest skończona. To znaczy, że można i uprawiać politykę uniezależnioną od właściwych sił państwa, ale polityk stosujący tego rodzaju bluff i maskaradę musi wiedzieć, że się to skończy tak, jak się kończy gra każdego aktora. I dlatego pozwolę sobie przytoczyć zdania, którymi zakończyłem swoje emigracyjne studium nad polityką Józefa Becka: „Polityka zagraniczna jest wielką szachownicą, na której zamiast figur z kości słoniowej stoją w polach żywe narody.

Na stanie

Opis

Swoją książkę o polityce Becka zatytułowałem: O jedenastej – powiada aktor – sztuka jest skończona. Był to tytuł pretensjonalny, należało go raczej użyć na motto książki. Ale wyrażał myśl, że polityka musi odpowiadać możliwościom, które ma państwo, że polityka musi być skoordynowana z potencjałem państwa. To samo miał na myśli Bismarck, kiedy użył tych słów właśnie: O jedenastej – powiada aktor – sztuka jest skończona. To znaczy, że można i uprawiać politykę uniezależnioną od właściwych sił państwa, ale polityk stosujący tego rodzaju bluff i maskaradę musi wiedzieć, że się to skończy tak, jak się kończy gra każdego aktora. I dlatego pozwolę sobie przytoczyć zdania, którymi zakończyłem swoje emigracyjne studium nad polityką Józefa Becka: „Polityka zagraniczna jest wielką szachownicą, na której zamiast figur z kości słoniowej stoją w polach żywe narody. Pionki, laufry, konie, wieże; posuwane są nie przez dwóch graczy, lecz każdy pionek i każda wieża jest mniejszym lub większym, słabszym lub silniejszym narodem i poruszane są przez kierownika swej polityki zagranicznej. Pionek może być oddany przez gracza i z szachownicy zrzucony na sukno stolika do gry. Naród może być tak przez swego ministra pchnięty, że śmierć i pożar przebiegną nad jego miastami i wsiami, że niewola na długo stanie się jego udziałem. Na szachownicy polityki zagranicznej gra się bogactwem i nędzą, życiem i śmiercią milionów ludzi. Biada narodom, które się oddają w niezręczne lub nieumiejętne ręce”.

Stanisław Cat-Mackiewicz

Informacje dodatkowe

Autor książki

Redakcja

Jan Sadkiewicz

ISBN

97883-242-1711-3

Liczba stron

344

Format

A5 (130×195)

Oprawa

Miękka

Wydawnictwo

Universitas

Spis Treści

O jedenastej – powiada aktor – sztuka jest skończona

Liga narodów i sojusz polsko-francuski

Inicjatywa wojny prewencyjnej – pakt czterech – rozmowa Wysocki–Hitler

Briand i Stresemann

Sprawa polska jest funkcją stosunków niemiecko-rosyjskich

Szczere czy nieszczere? – matrimoniumratum, sed non consummatum

Bismarck

Obronne zadanie ministra Becka

Czartoryski, Wielopolski, Dmowski

Myśl w obcęgach

Pakt wschodni Ludwika Barthou

Zobowiązania mniejszościowe

Śmierć marszałka Piłsudskiego

Gdańsk jest barometrem

Rok 1935 – rok katastrofy

Polska czy Włochy?

Królewski zamysł i jego dekadencja

Etiopia i pałac Brühlowski

Krążownik „Leipzig”

Układ austro-niemiecki z 11 lipca 1936 r.

Wojna domowa w Hiszpanii

Pożyczka w Rambouillet

Personel ministerstwa spraw zagranicznych

Rok 1937 – stabilizacja i zaostrzenie położenia

Sojusze egzotyczne

Anschluss

Ultimatum wystosowane do Litwy

Kryzys czeski i Monachium

Tak czy nie?

Rasa angielska

Z nagrobka swojej polityki zrobił sobie piedestał

Krwawa szachownica

Stanisław Żerko, Książka rozczarowań i pasji

Indeks nazwisk